Post-fordismoaren Doktrinaz

By • Apr 1st, 2010 • Category: Azterketak eta Azalpenak

Schumpeteriar Estatu Lehiakor Ekoizleaz

Joseph Alois Schumpeter (1883-1950) ekonomia irakasle austriarra izan zen, Harvarden eta  ogasun publikoan katedraduna ere bai. Jessop irakasleak bere irakatsiei jarraiki honela diozku;

“El Estado competitivo schumpeteriano puede caracterizarse –según Jessop- por su preocupación por el cambio tecnológico, la innovación y la empresa, y por su pretensión de desarrollar para tales fines nuevas técnicas de gobierno y de gobernanza”. Este Estado competitivo trata de garantizar el crecimiento económico en sus fronteras nacionales y asegurarse ciertas ventajas para los capitales establecidos allí, aunque operen en el extranjero. Trata de obtener espacios económicos exteriores para la acumulación de capital y la reproducción social. Unido a ello se trata de ampliar el mercado mundial utilizando estrategias de globalización neoliberal.

Manuel Castells[1] soziologia katedradun  entzutetsuari jarraiki Doktrina berri[2] honek post-fordista deituak polarizazio ekonomiko eta sozial batean bukatu dezake, dauden baino bazterketa handiagoak areagotuz, eta hau argiki pairatzen ari gara erregimen neoliberaletako gizakiok. Castellesek,  tildea pentsamenduaren hausnarketaren jakintza aplikatua jartzen du[ bologna adibide polita lizateke] azkenik, ekonomiak elastikoa eta berritzailea izan behar du etengabe.

El“horizonte último de la acción, más que como verdadero lugar para la misma, o sea, lo global sirve para orientar las acciones en las escalas inferiores (regional, nacional, local). De manera que no todos los actores pueden ser jugadores globales fundamentales en el mercado mundial pero todos los actores tienen que prestar atención a lo global para sus acciones” ( Bob Jessop. Lancasterko Unibertsitateko irakaslea[3])

Hondamendiaren kapitalismoaz

Naomi Klein irakasleari jarraiki, neoliberalen doktrinak desregularizazioa dakar. Hau ekonomiaren askatasuna, merkatu askeekin batera, demokrazia eskutik ebatutako doaz, munduan zehar lasai asko. Naomi Kleinek “shock” bat beharrezkoa izaten omen da terapia aplikatzeko ( beldurra, ikara, noraeza) argudio[4]a dabil bere liburu guztian zehar.  “Chicago Boys”ak,  Reagan, Thatcher, George W. Bush, Rumsfeld  eta neocons guztiak Milton Friedmanen doktrina aplikatu omen digute[5]:

“la tarea del Estado debe ser mínima, seguridad y poco más, el resto debe ser dejado por completo al mercado. Es decir, todo lo que produce beneficios debe ser dejado al mercado, eso incluye todos los negocios, pero también la salud y la educación. La forma más elevada de la libertad y de la democracia es la compra-venta, la búsqueda de beneficios. Por ende, nada de regulación, el mercado debe estar desregularizado, el mercado financiero y los otros, el laboral incluido. Estas ideas no fueron populares en EE.UU. y posteriormente en el mundo, hasta los años 70 del siglo pasado”(N.Klein)

Liburuaren beraren ikuspuntu interesgarri bat, gurera ekarrita M. Zubiaga ehu-upv.ko irakasleak orain dela pare bat urte plazaratzen zigun gara egunkarian.Shock

Dena den etorkizuneko Euskal herri baten lehen hazia, hiru urte arinago eman zen, Euskal herriko Laborantza Ganberatik. Hori etzen posible izango izango, bistanda, 98’ prozesu politikotik Udalbiltza ez bazen sortu. Hor dugu beraz, sindikatu abertzaleak motore direla, gure eraikuntza nazionalean. Hori edarto daki, jaurlaritza berriak eta kosta ala kosta normalitatearen diskurtso darabil, bere kordakoak dituen sindikatuen iruzurretako antzerki obrak errepresentatuz gaur eta bihar, mahaiak, akordioak eta erreforma kontratu ustelak eskeiniz. Harry Potterrek[6] gehiago beharko du, magia gehiago alegia, euskaldun eta ezkertiar denari liluraz konkistatzeko.

Spain is Pain: for them and for us!Dena den zinez edarra iruditu zait, nola neoconsak eurek ere  Spain is Pain dela esaten dabiltzala. Hona hemen adibidea:Spain is Pain

Badirudi, bestalde EHLG[7]n behar bezain beste ikertu ez den eta ematen ari dela nolabaiteko dinamika berritzaile bat, gizarte/herritarren alorrean, hots antagonismoak kudeatzeko garaian. Baina eztakit, nik zenbat progresatu duen progreso hegomonikoa gidatzen duen Frantziako estatuak, erdi arotik, eskuadra ta kartaboien garaiko etikatik eboluziorik izan duen, kudeaketa hori kudeatzeko. Deshazkundea[8]z nahi duen ororentzat…kritikatu, zizelkatu, hobetu!

1.Hipotesia. Komunismoaren desoreka posibleaz…

Badirudi erdi aroko logika antzeko batera, revival antzeko bat ematen ari garela(erdi usteak baino ez dira, baina ez erdi aroan gaudela).[EKOFAXISMOA mamua hor dagoela present izanda].

Zirkularra den logika batean, gure lurra, gure ingurunea, gure familia, gure lagunak, baina noski, glokalki, hau da, horrek hots, partikular horren dimentsio biderkatzaile gaitasuna, X aldiz edo gehiago biderkatu dela konsziente izanik…ate ireki/itxi baten aurrean???

[Politologo/soziologoen hizkuntzan esango genuke:ez al dago APE[9] irekita inoiz baino irekiago???] gure Euskal herrira jeitsiz…ez al da EHLG horren ispilu garbia?

[komunitate hertsi baten logika ez al da AMAren suaren defentsa hutsera joatea?beraz, ez gaude ba POLITIKA eta dagokion beretasun hori, bera hiltzen ari????Basoa pelikula

Hor paratzen gaitu, Slavoj Žižekek (Jacques Rancière.eri jarraikiz) arke-politika baten aurrean…beste galdera oso oso garrantzitsu batera garamatza hauen plateamenduak, eta da:

1.Politika eta Politikoa(beroni dagokiona) bereiz daitezke[10]?2. Zein da hauek ezkontzeko formula egokiena?baldin badago….posible al da hori?](akaso hau haratago doa…)

Honekin adierazi nahi dudana zera: bide egoki eta zuzen batean joan ginen 98´ko bidetik, subiranoak ziren egitura politikoak publikoak eta berriak eraikiz, handik edaska berriak zabalduz[11]. Taktika hona izan zen. Estrategiak

ere laguntzen badu primeran. Ereserkia[12] aspaldi jarri zuen, nire herritik ibiltzen zen Euskal artista handiak.


[1] Un análisis monumental y coherente de los cambios económicos, sociales, personales y culturales que están ocurriendo en el mundo en la era de la informaciónThe Times (Londres)Adam Smith explicó como funcionaba el capitalismo y Marx explicó por qué no funcionaba. Ahora las relaciones sociales y económicas de la era de la información han sido expuestas por Manuel Castells”The Wall Street Journal (Nueva York)[2] Ekomoni berria deitzen diote, guru enpresarialek. Asko dira gure artean;)[3] Michel Aglietta, Robert Boyer, Bob Jessop y Alain Lipietz, teorizatu duten erregimen berria, akumulazioan oinarritua krisi bat bestean atzetik ekarriko diguna.[4] Borobilegia akaso jartzen dituen adibideetan ene ustez, baina orohar tesi hona deritzot.[5] Ez lanik Ez etorkizun egonkorrik – horra nire belaunaldiaren motxila berria[6] Populazioaren botoen gutxiengoaz, gehiengo sozialaren aurka agintzen duen aurpegi handiari buruz ari naiz[7] Euskal Herriko Laborantza Ganbera[8] Denbora askorik ez duenarentzat, hona hemen Carlos Taibo(deshazkundeaz)Carlos Taibo irakasleak ederki azaltzen du deshazkunde kontzeptua nik uste baliagarria zaigula gure mikrokosmosaren etorkizunerako[9] Aukera Politikoen Egitura bat[10] Nahiko argi adierazi dute, hainbat ta hainbat irakasleek, filosofiatik, teoria politikotik, psikonalisitik ezin direla banatu, baina beti ere galdera ikurri jartzen dut, baten batek akaso aukera behintzat izan dezan argumentatzeko.[11] Noski aldatu dela komunismoaren kontzepzioa. Niretzat hobera. Des-hazkundea formula interesgarria dela iruditzen zait.Euskal Heriaren iparraldean edarto erakutsi dau bere gaitasuna.[12]Martxa baten lehen notak Laboa/Artze

[Eragilea & ahal dudanean,) pentsalaria]
Email this author | All posts by

2 Responses »

  1. http://criticalstew.org/?p=3145

  2. http://www.nabarralde.info/Republic_of_Navarre/?p=91

Leave a Reply